Anababa | Expertise voor Ouders

© Copyright Applinet B.V. Bron: http://www.anababa.nl

Hechtingsfiguren

In de eerste jaren van zijn leven hecht je kind zich aan een aantal belangrijke volwassenen in zijn leven. Dat zijn hechtingsfiguren, en daarvan heeft je kind er meestal niet meer dan 5 of 6.

Hechting

Hechting is de manier waarop je kind een emotionele band opbouwt met jou als ouder, én met een aantal andere belangrijke personen in zijn omgeving. Ontwikkelingspsychologen noemen die personen ook wel ‘hechtingsfiguren’.

Wie zijn de hechtingsfiguren van je kind?

In de meeste gevallen zijn hechtingsfiguren in eerste instantie de ouders. Maar daarnaast is er in het proces van hechting ruimte voor nog een paar andere volwassenen uit de directe omgeving: een opa, oma, oom of tante, of een pedagogisch medewerker van het kinderdagverblijf. Dit zijn altijd mensen die veel tijd met je kind doorbrengen en die veel voor hem zorgen.

Hoeveel hechtingsfiguren heeft je kind?

Een kind heeft maximaal 3 tot 6 hechtingsfiguren in zijn leven.

  • 70 procent van de kinderen begint met één hechtingsfiguur, maar dat worden er al snel meer.
  • Tussen 3 en 7 maanden heeft 80 procent van de kinderen de moeder als primaire hechtingsfiguur. Als je kind ouder wordt, neemt dat percentage weer af. Als moeder blijf je wel altijd een hechtingsfiguur, maar misschien niet meer de belangrijkste.
  • Op de leeftijd van anderhalf jaar heeft 90 procent van de kinderen al meerdere hechtingsfiguren: meestal zijn dat er 4 of 5. Op die leeftijd heeft 35 procent van de kinderen zich gehecht aan degene die hem het meest boeit - en niet meer degene die het meest voor hem zorgt.

Een knuffel als hechtingsfiguur?

Sommige kinderen zijn erg gehecht aan hun knuffel. Zien zij die ook als een hechtingsfiguur? Niet echt, denken onderzoekers. Kinderen zien hun knuffeldier (of knuffellap) als een manier “om het gescheiden-zijn van moeder te overbruggen.” Zo beschrijft ontwikkelingspsychologe Rita Kohnstamm het. Op de momenten dat de moeder er niet is, richt de hechtingsbehoefte van het kind zich tijdelijk op iets dat die moeder kan vervangen. Een knuffel is zacht en warm en voldoet daarmee (voor even) aan de eisen die je kind aan een hechtingsfiguur stelt.

Met een knuffel voelt je kind zich veilig

Een knuffel vervult in feite dezelfde functie als duimzuigen (of zuigen op een speen): je kind wordt er rustig en minder angstig van. Als hij zoiets tot zijn beschikking heeft, wordt het makkelijker voor hem om om te gaan met scheidingssituaties, bijvoorbeeld gaan slapen.

Bronnen

  • Mensenkinderen! De 17 belangrijkste ontwikkelingsgebieden van kinderen tussen 0 en 4 jaar (en 12 belangrijke gevolgen voor hun opvoeding), Steven Pont (2012). Uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam
  • Kleine ontwikkelingspsychologie deel 1: het jonge kind, Rita Kohnstamm (2009). Uitgeverij Bohn, Stafleu van Loghum, Houten

Auteur: MP. Publicatiedatum: 2009-heden. © Copyright Applinet B.V. KvK 33304053.